Wydawca treści

Warunki lokalne

     Rzeźba terenu Nadleśnictwa Kaliska została ukształtowana w wyniku różnych czynników morfologicznych. Decydującą rolę odegrała działalność lądolodu skandynawskiego i jego wód roztopowych w okresie zlodowaceń plejstoceńskich, a przede wszystkim ostatniego, to jest bałtyckiego, zlodowacenia w stadiale pomorskim. Przeważająca część Nadleśnictwa leżąca na obszarze Borów Tucholskich pokryta jest rozległym falistym polem sandrowym. Wśród sandrów znajdują się niewielkie powierzchnie osadów lodowcowych moreny dennej.
Zasadniczy wpływ na kształtowanie się klimatu omawianego obszaru ma silnie rozwinięta działalność cyklonalna z przewagą cyrkulacji zachodniej. Pogoda kształtuje się głównie pod wpływem niżów atlantyckich, którym przeciwstawiają się masy powietrza kontynentalnego Europy Wschodniej. Silniejszy wpływ jakiegoś z tych ośrodków barycznych przyczynia się do kontrastowości poszczególnych pór roku. W regionalizacji klimatycznej omawiany teren należy, według Romera, do typu klimatu pojeziernego, według Gumińskiego leży w Pomorskiej Dzielnicy Klimatycznej, a według Wosia w Regionie Klimatycznym Wschodnio - Pomorskim. Mimo przynależności do jednej dzielnicy, na obejmującym lasy Nadleśnictwa Kaliska obszarze występuje niewielka zmienność klimatyczna, która wynika z rozciągłości południkowej oraz rzeźby terenu, w tym głównie z położenia w stosunku do barier wysoczyznowych na północy i równin na południu.

       Pod względem hydrograficznym obszar Nadleśnictwa Kaliska leży w zlewni rzek Wierzycy i Wdy. Wierzyca - to typowa rzeka pojezierna o powierzchni dorzecza około 1455 km2 i przepływie 7,95 m3/s. Rzeka Wda, wypływająca z jeziora Wieckiego, odprowadza z górnej zlewni przeciętnie 4,87 m3/s. Przez północno - wschodnie kompleksy obrębu Bartel Wielki przepływa dopływ Wierzycy - Piesienica. Nie bez znaczenia dla stosunków wodnych jest wykopany w połowie XIX wieku Kanał Czarnowodzki przechodzący przez zachodnią cześć obrębu Bartel Wielki, mający za zadanie nawodnienie tak zwanych ,,Czerskich łąk". Na omawianym obszarze występują również liczne jeziora, w większości odpływowe, leżące w rynnach żłobionych wodami roztopowymi lądolodu. Największe z nich to jeziora: Borzechowskie Wielkie, Niedackie, Wygonin, Wieckie, Czechowskie, Raduńskie, Miradowskie i Święte. W krajobrazie falistej równiny sandrowej znajdują się liczne zagłębienia bezodpływowe z okrągłymi oczkami jezior będącymi w zaniku lub torfowiskami o charakterze wysokim lub przejściowym.